Ὁ δὲ ἐπὶ τὴν καλὴν γῆν σπαρείς οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ συνιείς ὃς δὴ καρποφορεῖ καὶ ποιεῖ ὃ μὲν ἑκατὸν ὃ δὲ ἑξήκοντα ὃ δὲ τριάκοντα
Ὁ δὲ ἐπὶ τὴν καλὴν γῆν σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ συνιείς, ὃς δὴ καρποφορεῖ καὶ ποιεῖ, ὃ μὲν ἑκατὸν, ὃ δὲ ἑξήκοντα, ὃ δὲ τριάκοντα.” SR, WH ο δε επι την καλη γην σπαρισ ουτοσ εστιν ο τον λογο ακουων και συνιεισ οσ δη καρποφορι και ποιει ο μεν $ρ ο δε $ξ ο δε $λ ℵ ; ο δε επι την καλην γη σπαρεισ ουτοσ εστιν ο τον λογον ακουων και συνιεισ οσ δη καρποφορει και ποιει ο μεν εκατον ο δε εξηκοντα ο δε τριακοντα B ; ο δε επι την γην την καλην σπαρεισ ουτοσ εστιν ο τον λογον μου ακουω και συνιων οσ δη καρποφορι και ποιει ο μεν εκατον ο δε εξηκοντα ο δε τριακοντα W ; ο δε επι την καλην γην σπαρεισ ουτοσ εστιν ο τον λογον ακουων και συνειων οσ δη καρποφορει και ποιει ο μεν εκατον ο δε εξηκοντα ο δε τριακοντα C ; ο δε επι την γην την καλην σπαρεισ ουτοσ εστιν ο ακουων τον λογον και συνιεισ τοτε καρποφορει και ποιει ο μεν $ρ ο δε $ξ ο δε $λ D ; Ὁ δὲ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρείς οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων, καὶ συνιών· ὃς δὴ καρποφορεῖ, καὶ ποιεῖ, ὃ μὲν ἑκατόν, ὃ δὲ ἑξήκοντα, ὃ δὲ τριάκοντα. KJTR, RP, ST (substitution)