Ὃς ἂν ἓν τῶν τοιούτων παιδίων δέξηται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου ἐμὲ δέχεται καὶ ὃς ἂν ἐμὲ δέχηται οὐκ ἐμὲ δέχεται ἀλλὰ τὸν ἀποστείλαντά με
“Ὃς ἂν ἓν τῶν τοιούτων παιδίων δέξηται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται· καὶ ὃς ἂν ἐμὲ δέξηται, οὐκ ἐμὲ δέχεται, ἀλλὰ τὸν ἀποστείλαντά με.” SR οσ αν εν τω παιδιων τουτω δεξητε επι τω ονοματι μου εμε δεχεται και οσ εμε δεχετε ουκ εμε δεχετε αλλα το αποστιλαντα με ℵ ; οσ αν εν τω τοιουτων παιδιων δεξηται επι τω ονοματι μου εμε δεχεται και οσ εαν εμε δεξηται ουκ εμε δεχεται αλλα τον αποστειλαντα με A ; οσ α εν των τοιουτων παιδιων δεξηται επι τω ονοματι μου εμε δεχεται και οσ αν εμε δεχηται ουκ εμε δεχεται αλλα τον αποστειλαντα με B ; \οσ αν εκ των τοιουτων παιδιον δεξηται εν τω ονοματι μου εμε δεχεται και οσ αν εμε δεξηται ουκ εμε δεχεται αλλα τον αποστιλαντα με W ; οσ αν εν των παιδιων τουτων δεξηται επι τω ονοματι μου εμε δεχεται και οσ εαν εμε δεξηται ουκ εμε δεχεται αλλα το αποστειλαντα με C ; οσ αν των τοιουτων παιδιων δεξηται εν τω ονοματι μου εμε δεχεται και οσ αν εμε δεξηται ουκ εμε δεχεται αλλα τον αποστειλαντα με D ; Ὃς ἐὰν ἓν τῶν τοιούτων παιδίων δέξηται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται: καὶ ὃς ἐὰν ἐμὲ δέξηται, οὐκ ἐμὲ δέχεται, ἀλλὰ τὸν ἀποστείλαντά με. KJTR, RP, ST ; Ὃς ἂν [ἓν] τῶν τοιούτων παιδίων δέξηται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται· καὶ ὃς ἂν ἐμὲ δέχηται, οὐκ ἐμὲ δέχεται ἀλλὰ τὸν ἀποστείλαντά με. WH (substitution)