ὃς γὰρ ἔχει δοθήσεται αὐτῷ καὶ ὃς οὐκ ἔχει καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ’ αὐτοῦ
Ὃς γὰρ ἔχει, δοθήσεται αὐτῷ· καὶ ὃς οὐκ ἔχει, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπʼ αὐτοῦ.” SR, WH οσ γαρ εχει δοθησεται αυτω και οσ ουκ εχει και ο εχει αρθησεται απ αυτου B, C, W, ℵ ; οσ γαρ αν εχη δοθησεται αυτω και οσ ουκ εχει και ο εχει αρθησεται απ αυτου A ; οσ γαρ αν εχει προστεθησεται αυτω και οσ ουκ εχει και ο εχει αρθησεται απ αυτου D ; Ὃς γὰρ ἂν ἔχῃ, δοθήσεται αὐτῷ: καὶ ὃς οὐκ ἔχει, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπʼ αὐτοῦ. KJTR, RP, ST (substitution)