καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ Τί ποιεῖτε τοῦτο εἴπατε Ὅτι Ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει καὶ εὐθὺς αὐτὸν ἀποστέλλει πάλιν ὧδε
Καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ, ‘Τί ποιεῖτε τοῦτο;’ Εἴπατε, ὅτι ‘Ὁ ˚Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει’, καὶ εὐθὺς αὐτὸν ἀποστέλλει πάλιν ὧδε.” SR και εαν τισ υμιν ειπη τι ποιειτε τουτο ειπατε οτι ο κσ αυτου χριαν εχει και ευθυσ αυτον αποστελλει παλι ωδε ℵ ; και εαν τισ υμιν ειπη τι ποιειτε τουτο ειπατε οτι ο κσ αυτου χριαν εχει και ευθεωσ αυτον αποστελλει ωδε A ; και εαν τισ υμιν ειπη τι |ποιειτε τουτο ειπατε ο κσ αυτου χρειαν εχει και ευθυσ αποστελλει παλιν αυτον ωδε B ; και εαν τισ υμιν ειπη τι ειπατε οτι ο κσ αυτου χρειαν εχει και ευθεωσ αυτον αποστελει ωδε W ; και εα τισ υμιν ειπη τι ποιειτε του τουτο ειπατε οτι ο κσ αυτου χριαν εχει και ευθυσ αυτον παλιν αποστελλει ωδε C ; και αν τισ υμειν ειπη τι λυετε τον πωλον ειπατε οτι ο κσ αυτου χρειαν εχει και ευθυσ αυτον αποστελλει παλιν ωδε D ; Καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ, Τί ποιεῖτε τοῦτο; εἴπατε ὅτι Ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει· καὶ εὐθέως αὐτὸν ἀποστελεῖ ὧδε. KJTR, ST ; Καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ, Τί ποιεῖτε τοῦτο; εἴπατε ὅτι Ὁ κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει· καὶ εὐθέως αὐτὸν ἀποστέλλει ὧδε. RP ; καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ Τί ποιεῖτε τοῦτο; εἴπατε Ὁ κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει· καὶ εὐθὺς αὐτὸν ἀποστέλλει πάλιν ὧδε. WH (substitution)