ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐξουσίαν ἔχει ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας εἶπεν τῷ παραλελυμένῳ Σοὶ λέγω ἔγειρε καὶ ἄρας τὸ κλινίδιόν σου πορεύου εἰς τὸν οἶκόν σου
Ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου ἐξουσίαν ἔχει ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας”, εἶπεν τῷ παραλελυμένῳ, “σοὶ λέγω, ἔγειρε, καὶ ἄρας τὸ κλινίδιόν σου, πορεύου εἰς τὸν οἶκόν σου.” SR, WH ινα δε ειδητε οτι εξουσιαν εχει ο υσ του ανθρωπου επι τησ γησ αφιεναι αμαρτιασ ειπεν τω παραλυτικω σοι λεγω εγειρε και αρον το κλινιδιον σου και πορευου εισ τον οικον σου ℵ ; ινα δε ιδητε οτι εξουσιαν εχει ο υιοσ του ανου επι τησ γησ αφιεναι αμαρτιασ ειπεν τω παραλελυμενω σοι λεγω εγειρε και αρασ το κλινειδιον σου πορευου εισ το οικον σου A ; ινα δε ειδητε οτι ο υιοσ του ανθρωπου εξουσιαν εχει επι τησ γησ αφιεναι αμαρτιασ ειπεν τω παραλελυμενω σοι λεγω εγειρε και αρασ το κλεινιδιον σου πορευου εισ τον οικο σου B ; ινα δε ειδητε οτι ο υιοσ του ανθρωπου εξουσιαν*0 0312 ; ινα δε ειδηται οτι ο υιοσ του ανθρωπου εξουσιαν εχει επι τησ γησ αφιεναι αμαρτιασ ειπεν τω παραλυτικω σοι λεγω εγειρε και αρασ το κλινιδιον σου πορευου εισ τον οικον σου W ; ινα δε ειδητε οτι εξουσιαν εχει ο υσ του ανου επι τησ γησ αφιεναι αμαρτιασ ειπεν τω παραλυτικω σοι λεγω εγειρε και αρασ το κλινιδιον σου πορευου εισ τον οικον σου C ; ινα δε ειδητε οτι εξουσιαν εχει ο υιοσ του ανθρωπου επι τησ αφιναι αμαρτιασ λεγει τω παραλυτικω σοι λεγω εγειρε και αρον τον κραβαττον σου και πορευου εισ τον οικον σου D ; Ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας, (εἶπεν τῷ παραλελυμένῳ,) Σοὶ λέγω, Ἔγειραι, καὶ ἄρας τὸ κλινίδιόν σου, πορεύου εἰς τὸν οἶκόν σου. KJTR, RP ; Ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας (εἶπε τῷ παραλελυμένῳ) Σοὶ λέγω, ἔγειραι· καὶ ἄρας τὸ κλινίδιόν σου, πορεύου εἰς τὸν οἶκόν σου. ST (omission)