Ἐπηρώτων δὲ αὐτὸν καὶ στρατευόμενοι λέγοντες Τί ποιήσωμεν καὶ ἡμεῖς Καὶ εἶπεν αὐτοῖς Μηδένα διασείσητε μηδὲ συκοφαντήσητε καὶ ἀρκεῖσθε τοῖς ὀψωνίοις ὑμῶν
Ἐπηρώτων δὲ αὐτὸν καὶ στρατευόμενοι λέγοντες, “Τί ποιήσωμεν καὶ ἡμεῖς;” Καὶ εἶπεν αὐτοῖς, “Μηδένα διασείσητε μηδὲ συκοφαντήσητε, καὶ ἀρκεῖσθε τοῖς ὀψωνίοις ὑμῶν.” SR, WH επηρωτων δε αυτον και στρατευομενοι λεγοντεσ τι ποιησωμεν και ημισ και ειπε προσ αυτουσ μηδενα διασεισητε μηδενα συκοφατησητε και αρκισθαι τοισ οψωνιοισ υμων ℵ ; επηρωτων δε αυτον και στρατευομενοι λεγοντεσ και ημεισ τι ποιησομεν και ειπεν προσ αυτουσ μηδενα διασεισητε μηδε συκοφατησητε και αρκεισθε τοισ οψωνιοισ υμων A ; επηρωτων δε αυτο και στρατευομενοι λεγοντεσ τι ποιησωμεν και ημεισ και ειπε αυτοισ μηδενα διασεισητε μηδε συκοφαντησητε και αρκεισθε τοισ οψωνιοισ υμω B ; επηρωτων δε αυτον και στρατευομενοι λεγοντεσ τι ποιησωμεν ϗ ημεισ και ειπεν προσ αυτουσ μηδενα διασεισηται μηδε συκοφαντησηται και αρκεισθαι τοισ οψωνιοισ υμων W ; επηρωτων δε αυτον και στρατευομενοι λεγοντεσ τι ποιησωμεν και ημεισ και ειπεν αυτοισ μηδενα διασισητε μηδε συκοφατησητε και αρκισθε τοισ οψωνιοισ υμων C ; επηρωτησαν δε και στρατευομενοι λεγοντεσ τι ποιησωμεν ινα σωθωμεν ο δε ειπεν αυτοισ μηδενα διασεισητε μηδε συκοφαντησητε και αρκεισθε τοισ οψωνιοισ υμων D ; επηρωτων δε αυτον και στρατευομενοι λεγοντεσ τι ποιησωμεν και ημεισ και ειπεν αυτοισ μηδενα διασεισητε μηδε συκοφαντησητε και αρκεισθε τοισ οψωνιοισ υμων P4 ; Ἐπηρώτων δὲ αὐτὸν καὶ στρατευόμενοι, λέγοντες, Καὶ ἡμεῖς τί ποιήσομεν; Καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς, Μηδένα διασείσητε, μηδὲ συκοφαντήσητε· καὶ ἀρκεῖσθε τοῖς ὀψωνίοις ὑμῶν. KJTR, RP ; Ἐπηρώτων δὲ αὐτὸν καὶ στρατευόμενοι, λέγοντες, Καὶ ἡμεῖς τί ποιήσομεν; Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς, Μηδένα διασείσητε· μηδὲ συκοφαντήσητε, καὶ ἀρκεῖσθε τοῖς ὀψωνίοις ὑμῶν. ST (substitution)