Ἰδόντες δὲ αὐτὸν οἱ γεωργοὶ διελογίζοντο πρὸς ἀλλήλους λέγοντες Οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος ἀποκτείνωμεν αὐτόν ἵνα ἡμῶν γένηται ἡ κληρονομία
Ἰδόντες δὲ αὐτὸν, οἱ γεωργοὶ διελογίζοντο πρὸς ἀλλήλους λέγοντες, ‘Οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· ἀποκτείνωμεν αὐτόν, ἵνα ἡμῶν γένηται ἡ κληρονομία.’ SR, WH ιδοτεσ δε οι γεωργοι διελογιζοντο προσ αλληλουσ λεγοντεσ ουτοσ εστιν ο κληρονομοσ δευτε αποκτινωμεν αυτον ινα ημων γενηται η κληρονομια ℵ ; ιδοντεσ δε αυτον οι γεωργοι διελογισαντο προσ εαυτουσ λεγοντεσ ουτοσ εστιν ο κληρονομοσ αποκτεινωμεν αυτον ινα ημων γενηται η κληρονομια A ; ιδοντεσ δε αυτον οι γεωργοι διελογιζοντο προσ αλληλουσ λεγοντεσ ουτοσ εστιν ο κληρονομοσ αποκτεινωμεν αυτον ινα ημω γενηται η κληρονομια B ; ιδοντεσ δε αυτον οι γεωργοι \διελογιζοντεσ προσ εαυτουσ λεγοντεσ ουτοσ εστιν ο κληρονομοσ αποκτινωμεν αυτον ινα ημων γενητε η κληρονομια W ; ιδοντεσ δε αυτον οι γεωργοι διελογιζοντο προσ εαυτουσ λεγοντεσ ουτοσ εστιν ο κληρονομοσ δευτε αποκτινωμεν αυτον και ημων εσται η κληρονομια C ; ιδοντεσ δε αυτον διελογιζοντο προσ αλληλουσ λεγοντεσ ουτοσ εστιν ο κληρονομοσ δευτε αποκτεινωμεν αυτον ινα ημων γενηται η κληρονομια D ; Ἰδόντες δὲ αὐτὸν οἱ γεωργοὶ, διελογίζοντο πρὸς ἑαυτούς, λέγοντες, Οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος: δεῦτε, ἀποκτείνωμεν αὐτόν, ἵνα ἡμῶν γένηται ἡ κληρονομία. KJTR, RP, ST (substitution)