Καὶ οὐκ ἤθελεν ἐπὶ χρόνον μετὰ ταῦτα δὲ εἶπεν ἐν ἑαυτῷ Εἰ καὶ τὸν Θεὸν οὐ φοβοῦμαι οὐδὲ ἄνθρωπον ἐντρέπομαι
δε ταυτα ] και ουκ ηθελεν επι χρονον μετα δε ταυτα ειπεν εν εαυτω ει και τον θν ου φοβουμαι ουδε ανθρωπον εντρεπομαι ℵ ; και ουκ ηθελεν επι χρονον μετα δε ταυτα ειπεν εν εαυτω ει και τον θν ου φοβουμαι και ανον ουκ εντρεπομαι A ; και ουκ ηθελε επι χρονον μετα ταυτα δε ειπεν εν εαυτω ει και τον θν ου φοβουμαι ουδε ανον εντρεπομαι 029 ; και ουκ ηθελεν επι χρονον μετα ταυτα δε ειπεν εν εαυτω ει και τον θν ου |φοβουμαι ουδε ανθρωπον εντρεπομαι B, U0001D513⁷⁵ ; και ουκ ηθελε επι χρονον μετα δε ταυτα ειπεν εν εαυτω ει και τον θν ου φοβουμαι και ανθρωπον ουκ εντρεπομαι W ; και ουκ ηθελεν επι χρονον τινα μετα δε ταυτα ηλθεν εισ εαυτον και λεγει ει τον θν ου φοβουμαι και ανθρωπον ουκ εντρεπομαι D ; Καὶ οὐκ ἠθέλησεν ἐπὶ χρόνον: μετὰ δὲ ταῦτα εἶπεν ἐν ἑαυτῷ, Εἰ καὶ τὸν Θεὸν οὐ φοβοῦμαι, καὶ ἄνθρωπον οὐκ ἐντρέπομαι· KJTR, RP, ST (substitution)