λέγω ὑμῖν κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ παρ’ ἐκεῖνον ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται
Λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, παρʼ ἐκεῖνον. Ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.” SR, WH λεγω υμιν κατεβη ουτοσ δεδικαιωμενοσ εισ τον οι|κον αυτου παρ εκινον οτι πασ ο υψων εαυτον ταπινωθησεται ο δε ταπινων εαυτον υψωθησεται ℵ ; λεγω υμιν κατεβη ουτοσ δεδικαιωμενοσ εισ τον οικο αυτου η γαρ εκεινοσ οτι πασ ο υψων εαυτον ταπινωθησεται και ο ταπινων εαυτο υψωθησεται A ; λεγω υμιν κατεβη ουτοσ δεδικαιωμενοσ εισ τον οικον εαυτου παρ εκεινον οτι πασ ο υψω εαυτον ταπινωθησεται ο δε ταπινων εαυτον υψωθησεται 029 ; λεγω υμιν κατεβη ουτοσ δεδικαιωμενοσ εισ τον οικον εαυτου παρ εκεινον οτι πασ ο υψων εαυτον ταπεινωθησεται ο δε ταπεινων εαυτον υψωθησεται B, U0001D513⁷⁵ ; λεγω υμιν κατεβη ουτοσ δεδικαιωμενοσ εισ τον οικον αυτου η εκεινοσ οτι πασ ο υψων εαυτον ταπινωθησεται ο δε ταπινων εαυτον υψωθησεται W ; λεγω υμειν κατεβη ουτοσ δεδικαιωμενοσ μαλλον παρ αικεινον τον φαρισαιον οτι πασ ο υψων αυτον ταπεινωθησεται ο δε ταπεινων εαυτον υψωθησεται D ; Λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἢ ἐκεῖνος: ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται· ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται. KJTR, ST ; Λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἢ γὰρ ἐκεῖνος· ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται. RP (substitution)