ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ ἀστράπτουσα ἐκ τῆς ὑπὸ τὸν οὐρανὸν εἰς τὴν ὑπ’ οὐρανὸν λάμπει οὕτως ἔσται ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ ἡμέρᾳ αὐτοῦ
εν τη ημερα αυτου ] ωσπερ γαρ η αστραπη αστραπτουσα εκ τησ υπο τον ουρανον εισ την υπ ουρανον λαμπει ουτωσ εσται ο υσ του ανθρωπου εν τη ημερα αυτου ℵ ; ωσπερ γαρ η αστραπη η αστραπτουσα εκ τησ υπο τον ουνον εισ την υπ ουρανον λαμπει ουτωσ εσται ο υιοσ του ανου εν τη ημερα αυτου A ; ωσπερ γαρ η αστραπη αστραπτουσα εκ τησ υπο τον ουρανον εισ την υπ ουρανο λαμπει ουτωσ εσται ο υιοσ του ανθρωπου B ; ωσπερ γαρ η αστραπη αστραπτουσα εκ τησ υπο τον ουρανον εισ την υπ ουρανον λαμπει ουτωσ εσται ο υιοσ του ανου εν τη ημερα αυτου W ; ωσπερ γαρ η αστραπη η αστραπτουσα εκ τησ υπο τον ουρανον αστραπτει ουτωσ εσται και ο υιοσ του ανθρωπου D ; ωσπερ γαρ η αστραπη αστραπτουσα εκ τησ υπο τον ουρανον εισ την υπ ουρανον λαμπει ουτωσ εσται ο υιοσ του ανου U0001D513⁷⁵ ; Ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ, ἡ ἀστράπτουσα ἐκ τῆς ὑπ οὐρανὸν, εἰς τὴν ὑπʼ οὐρανὸν λάμπει· οὕτως ἔσται καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ ἡμέρᾳ αὐτοῦ. KJTR, ST ; Ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ ἡ ἀστράπτουσα ἐκ τῆς ὑπʼ οὐρανὸν εἰς τὴν ὑπʼ οὐρανὸν λάμπει, οὕτως ἔσται ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ ἡμέρᾳ αὐτοῦ. RP (substitution)