οὕτως καὶ ὑμεῖς ὅταν ποιήσητε πάντα τὰ διαταχθέντα ὑμῖν λέγετε ὅτι Δοῦλοι ἀχρεῖοί ἐσμεν ὃ ὠφείλομεν ποιῆσαι πεποιήκαμεν
Οὕτως καὶ ὑμεῖς ὅταν ποιήσητε πάντα τὰ διαταχθέντα ὑμῖν, λέγετε, ὅτι ‘Δοῦλοι ἀχρεῖοί ἐσμεν, ὃ ὠφείλομεν ποιῆσαι πεποιήκαμεν.’” SR, WH υμιν λεγετε οτι δου|λοι αχριοι εσμεν ο ωφειλαμεν ποιησαι πεποιηκαμεν ℵ ; ουτωσ ϗ υμεισ οταν ποιησηται τα διαταχθεντα υμιν λεγετε οτι δου|λοι αχριοι εσμεν ο ωφειλομεν ποιησαι πεποιηκαμεν ℵc ; ουτωσ και υμεισ οτα ποιησητε παντα ταυτα τα διαταχθεντα υμιν λεγετε δουλοι αχριοι εσμεν ο ωφειλομεν ποιησαι πεποιηκαμεν A ; ουτωσ και υμεισ οταν ποιησητε παντα τα διαταχθεντα υμιν λεγετε οτι δουλοι αχρειοι εσμε ο ωφειλομεν ποιησαι πεποιηκαμεν B ; ουτωσ και υμεισ οταν ποιησηται παντα τα δια\ταχθεντα υμιν λεγεται δουλοι αχριοι εσμε οτι ο οφιλομεν ποιησαι πεποιηκαμεν W ; ουτωσ και υμεισ οταν ποιησητε οσα λεγω λεγεται οτι δουλοι εσμεν αχριοι ο ωφιλομεν ποιησαι πεποιηκαμεν D ; ουτωσ και υμεισ οταν ποιησητε παντα τα διαταχθεντα υμιν λεγετε οτι δουλοι αχρειοι εσμεν ο ωφειλομεν ποιησαι πεποιηκαμεν U0001D513⁷⁵ ; Οὕτως καὶ ὑμεῖς, ὅταν ποιήσητε πάντα τὰ διαταχθέντα ὑμῖν, λέγετε, ὅτι Δοῦλοι ἀχρεῖοί ἐσμεν: ὅτι ὃ ὠφείλομεν ποιῆσαι πεποιήκαμεν. KJTR ; Οὕτως καὶ ὑμεῖς, ὅταν ποιήσητε πάντα τὰ διαταχθέντα ὑμῖν, λέγετε ὅτι Δοῦλοι ἀχρεῖοί ἐσμεν· ὅτι ὃ ὀφείλομεν ποιῆσαι πεποιήκαμεν. RP ; Οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅταν ποιήσητε πάντα τὰ διαταχθέντα ὑμῖν, λέγετε, Ὅτι δοῦλοι ἀχρεῖοί ἐσμεν· ὅτι ὃ ὠφείλομεν ποιῆσαι, πεποιήκαμεν. ST (substitution)