Εἰς ἑαυτὸν δὲ ἐλθὼν ἔφη Πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύονται ἄρτων ἐγὼ δὲ λιμῷ ὧδε ἀπόλλυμαι
Εἰς ἑαυτὸν δὲ ἐλθὼν ἔφη, ‘Πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύονται ἄρτων, ἐγὼ δὲ λιμῷ ὧδε ἀπόλλυμαι; SR, WH εισ εαυτον δε ελθων εφη ποσοι μισθιοι του πατροσ μου περισσευουσι αρτων εγω δε λειμω ωδε απολλυμαι ℵ ; εισ εαυτον δε ελθων ειπεν ποσοι μισθιοι του πρσ μου περισσευονται αρτων εγω δε λειμω απολλυμαι A ; εισ εαυτον δε ελθων εφη ποσοι μισθιοι του πατροσ μου περισσευονται αρτων εγω δε λειμω ωδε απολλυμαι B ; εισ εαυτον δε ελθων ειπεν ποσοι μισθιου του πρσ μου περισσευουσιν αρτω εγω δε λιμω απολλυμαι W ; εισ εαυτον δε ελθων ειπεν ποσοι μισθιοι του πατροσ μου περισσευουσιν αρτων εγω δε ωδε λειμω απολλυμαι D ; εισ εαυτον δε ελθων εφη ποσοι μισθιοι του πατροσ μου περισσευονται αρτοισ εγω δε λειμω ωδε απολλυμαι U0001D513⁷⁵ ; Εἰς ἑαυτὸν δὲ ἐλθὼν, εἶπεν, Πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύουσιν ἄρτων, ἐγὼ δὲ λιμῷ ἀπόλλυμαι! KJTR, RP ; Εἰς ἑαυτὸν δὲ ἐλθὼν, εἶπε, Πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύουσιν ἄρτων, ἐγὼ δὲ λιμῷ ἀπόλλυμαι. ST (substitution)