Λέγω ὑμῖν εἰ καὶ οὐ δώσει αὐτῷ ἀναστὰς διὰ τὸ εἶναι φίλον αὐτοῦ διά γε τὴν ἀναίδειαν αὐτοῦ ἐγερθεὶς δώσει αὐτῷ ὅσων χρῄζει
Λέγω ὑμῖν, εἰ καὶ οὐ δώσει αὐτῷ ἀναστὰς, διὰ τὸ εἶναι φίλον αὐτοῦ, διά γε τὴν ἀναίδειαν αὐτοῦ ἐγερθεὶς, δώσει αὐτῷ ὅσων χρῄζει. SR λεγω υμιν ει και ου δωσει αυτω αναστασ δια το ειναι φιλον αυτου δια δε την αναιδιαν αυτου εγερθεισ δωσει αυτω οσων χρηζει ℵ ; λεγω υμιν ει και ου δωσει αυτω αναστασ δια το ειναι φιλον αυτου δια γε την αναιδιαν αυτου εγερθεισ δωσει αυτω οσων χρηζει C, ℵc ; λεγω υμιν ει και ου δωσει αυτω αναστασ δια το ειναι αυτον φιλον δια γε την αναιδειαν αυτου εγερθεισ δωσει αυτω οσων χρηζει A ; λεγω υμιν ει και ου δωσει αυτω αναστασ δια το ειναι φιλον αυτου δια γε την αναιδειαν αυτου εγερθεισ δωσει αυτω οσων χρηζει B, U0001D513⁷⁵ ; λεγω υμιν ει και ου δωσει αυτω αναστασ δια το ειναι αυτου φιλοσ δια γε την αναιδιαν αυτου εγερθεισ δωση αυτω οσων χρηζει W ; λεγω υμειν ου δωσει αυτω αναστασ δια το ειναι αυτον φιλον αυτου δια γε την αναιδιαν αυτου εγερθεισ δωσει οσον χρηζει D ; λεγω υμιν +ει +και ου δωσει αυτωι αναστασ δια το ειναι φιλον αυτου δια γε την αναιδειαν αυτου αναστασ δωσει αυτωι οσων χρηζει U0001D513⁴⁵ ; Λέγω ὑμῖν, Εἰ καὶ οὐ δώσει αὐτῷ ἀναστάς, διὰ τὸ εἶναι αὐτοῦ φίλον, διά γε τὴν ἀναίδειαν αὐτοῦ ἐγερθεὶς δώσει αὐτῷ ὅσων χρῄζει. KJTR ; Λέγω ὑμῖν, εἰ καὶ οὐ δώσει αὐτῷ ἀναστάς, διὰ τὸ εἶναι αὐτοῦ φίλον, διά γε τὴν ἀναίδειαν αὐτοῦ ἐγερθεὶς δώσει αὐτῷ ὅσον χρῄζει. RP ; λέγω ὑμῖν, εἰ καὶ οὐ δώσει αὐτῷ ἀναστὰς, διὰ τὸ εἶναι αὐτοῦ φίλον, διάγε τὴν ἀναίδειαν αὐτοῦ ἐγερθεὶς δώσει αὐτῷ ὅσων χρῄζει. ST ; λέγω ὑμῖν, εἰ καὶ οὐ δώσει αὐτῷ ἀναστὰς διὰ τὸ εἶναι φίλον αὐτοῦ, διά γε τὴν ἀναιδίαν αὐτοῦ ἐγερθεὶς δώσει αὐτῷ ὅσων χρῄζει. WH (substitution)