καὶ ἐὰν ἐκεῖ ᾖ υἱὸς εἰρήνης ἐπαναπαήσεται ἐπ’ αὐτὸν ἡ εἰρήνη ὑμῶν εἰ δὲ μή¦γε ἐφ’ ὑμᾶς ἀνακάμψει
μη γε ] *η υιοσ* *η ειρηνη υμων ει δε μη* 63820 ; |και εαν η εκι ο υιοσ ειρηνησ επαναπαησεται επ αυτο η ειρηνη υμων ει δε μη γε εφ υμασ ανακαμψει ℵ ; \και εαν εκει η υιοσ ειρηνησ επαναπαησεται επ αυτον η ειρηνη υμων ει δε μη γε εφ υμασ ανακαμψει 0181, B, U0001D513⁷⁵ ; και εαν η εκει υιοσ ειρηνησ επαναπαυσεται επ αυτον η ειρηνη υμω ει δε μη γε εφ υμασ ανακαμψει A ; και εαν η εκει υιοσ ειρηνησ επαναπαυσηται επ αυτον η ειρηνη υμων ει δε μη γε εφ υμασ ανακαμψει W ; και εαν η εκει υιοσ ειρηνησ επαναπαυσεται επ αυτον η ειρηνη υμων ει δε μη γε εφ υμασ ανακαμψει C ; καν η εκει υιοσ ειρηνησ επαναπαυσετε επ αυτον η ειρηνη υμων ει δε μη γε εφ υμασ επιστρεψει η ειρηνη υμων D ; \&*εαν +εκει η υσ ειρηνησ επαναπαησεται επ αυτον η ειρηνη υμων ει δε μη γε εφ υμασ ανακαμψει U0001D513⁴⁵ ; Καὶ ἐὰν ᾖ ἐκεῖ ὁ υἱὸς εἰρήνης, ἐπαναπαύσεται ἐπʼ αὐτὸν ἡ εἰρήνη ὑμῶν: εἰ δὲ μή γε, ἐφʼ ὑμᾶς ἀνακάμψει. KJTR ; Καὶ ἐὰν ᾖ ἐκεῖ υἱὸς εἰρήνης, ἐπαναπαύσεται ἐπʼ αὐτὸν ἡ εἰρήνη ὑμῶν· εἰ δὲ μήγε, ἐφʼ ὑμᾶς ἀνακάμψει. RP ; καὶ ἐὰν μὲν ᾖ ἐκεῖ υἱὸς εἰρήνης, ἐπαναπαύσεται ἐπʼ αὐτὸν ἡ εἰρήνη ὑμῶν· εἰ δὲ μήγε, ἐφʼ ὑμᾶς ἀνακάμψει. ST ; καὶ ἐὰν ἐκεῖ ᾖ υἱὸς εἰρήνης, ἐπαναπαήσεται ἐπʼ αὐτὸν ἡ εἰρήνη ὑμῶν· εἰ δὲ μήγε, ἐφʼ ὑμᾶς ἀνακάμψει. WH (omission)