Καὶ ἐξῆλθεν πάλιν ἔξω ὁ Πιλᾶτος καὶ λέγει αὐτοῖς Ἴδε ἄγω ὑμῖν αὐτὸν ἔξω ἵνα γνῶτε ὅτι οὐδεμίαν αἰτίαν εὑρίσκω ἐν αὐτῷ
Καὶ ἐξῆλθεν πάλιν ἔξω ὁ Πιλᾶτος, καὶ λέγει αὐτοῖς, “Ἴδε, ἄγω ὑμῖν αὐτὸν ἔξω, ἵνα γνῶτε ὅτι αἰτίαν ἐν αὐτῷ οὐχ εὑρίσκω.” SR εξηλθεν παλιν ο πιλατοσ εξω και λεγει αυτοισ ιδε αγω υμιν αυτο εξω ινα γνωτε τι αιτιαν ουχ ευρισκω ℵ ; εξηλθεν παλιν ο πιλατοσ εξω και λεγει αυτοισ ιδε αγω υμιν αυτο εξω ινα γνωτε τι αιτιαν ουδεμιαν ευρισκω εν αυτω ℵc ; και εξηλθεν παλιν εξω ο πειλατοσ και λεγει αυτοισ ιδε αγω υμι αυτον εξω ινα γνωτε οτι ουδεμιαν εν αυτω αιτιαν ευρισκω A ; και εξηλθε παλι \εξω ο πειλατοσ και λεγει αυτοισ ιδε αγω υμι αυτον εξω ινα γνωτε οτι ουδεμιαν αιτιαν ευρισκω εν αυτω B ; εξηλθεν ουν ο πειλατοσ εξω και λεγει αυτοισ ειδε αγω υμιν αυτον εξω ινα γνωται οτι αιτιαν εν αυτω ουχ ευρισκω W ; +και εξηλθεν παλιν εξω +ο πειλατοσ και λεγει αυτοισ ιδε αγω υμειν αυτον εξω ινα γνωτε οτι +αιτιαν εν αυτω ουχ ευρισκω U0001D513⁶⁶ ; εξηλθεν ουν παλιν εξω +ο πειλατοσ και λεγει αυτοισ ιδε αγω υμειν αυτον εξω ινα γνωτε οτι +αιτιαν εν αυτω ουχ ευρισκω U0001D513⁶⁶c ; εξηλθεν παλιν +ο +πειλατοσ και λεγει αυτοισ ιδε αγω υμιν αυτον εξω ινα γνωτε οτι +αιτιαν εν αυτω ουχ ευρισκω P90 ; Ἐξῆλθεν οὖν πάλιν ἔξω ὁ Πιλάτος, καὶ λέγει αὐτοῖς, Ἴδε, ἄγω ὑμῖν αὐτὸν ἔξω, ἵνα γνῶτε ὅτι ἐν αὐτῷ οὐδεμίαν αἰτίαν εὑρίσκω. KJTR, RP, ST ; Καὶ ἐξῆλθεν πάλιν ἔξω ὁ Πειλᾶτος καὶ λέγει αὐτοῖς Ἴδε ἄγω ὑμῖν αὐτὸν ἔξω, ἵνα γνῶτε ὅτι οὐδεμίαν αἰτίαν εὑρίσκω ἐν αὐτῷ. WH (substitution)