ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι κλαύσετε καὶ θρηνήσετε ὑμεῖς ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται ὑμεῖς λυπηθήσεσθε ἀλλ’ ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαρὰν γενήσεται
Ἀμὴν, ἀμὴν, λέγω ὑμῖν ὅτι κλαύσετε καὶ θρηνήσετε ὑμεῖς, ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται· ὑμεῖς λυπηθήσεσθε, ἀλλʼ ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαρὰν γενήσεται. SR, WH αμην αμην λεγω υμιν οτι κλαυσετε και θρηνησητε υμισ ο δε κοσμοσ χαρησεται υμισ λυπηθησεσθαι αλλ η λυπη υμων εισ χαραν γενησεται ℵ ; αμην αμην λεγω υμιν οτι κλαυσετε και θρηνησετε υμισ ο δε κοσμοσ χαρησεται υμισ λυπηθησεσθαι αλλ η λυπη υμων εισ χαραν γενησεται ℵc ; αμην αμην λεγω υμι οτι κλαυσετε και θρηνησεται υμεισ ο δε κοσμοσ χαρησεται υμεισ δε λυπηθησεσθαι αλλ η λυπη υμω εισ χαραν γενησεται A ; αμην αμην λεγω υμιν οτι κλαυσετε και θρηνησετε υμεισ ο δε κοσμοσ |χαρησεται υμεισ λυπηθησεσθε αλλ η λυπη υμων εισ χαραν γενησεται B ; αμην αμην λεγω υμι οτι κλαυσεται και θρηνησεται υμεισ ο δε κοσμοσ χαρησεται υμεισ δε λυπηθησεσθαι αλλ η λυπη υμων εισ χαρα γενησεται W ; αμην αμην λεγω υμειν οτι κλαυσετε και θρηνησεται υμεισ ο δε κοσμοσ χαρησεται υμεισ λυπηθησεσθε αλλα η λυπη υμων εισ χαραν γενησεται D ; αμην αμην λεγω υμειν οτι κλαυσετε και θρηνησετε υμεισ ο δε κοσμοσ χαρησεται υμεισ λοιπηθησεσθε αλλ η λυπη υμων εισ χαραν γενησεται P5 ; αμην αμην λεγω υμειν οτι κλαυσετε και θρηνησετε υμεισ ο δε κοσμοσ χαρησεται υμεισ λυπηθησεσθε αλλ η λυπη υμων εισ χαραν γενησεται P5c, U0001D513⁶⁶ ; Ἀμὴν, ἀμὴν, λέγω ὑμῖν, Ὅτι κλαύσετε καὶ θρηνήσετε ὑμεῖς, ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται: ὑμεῖς δὲ λυπηθήσεσθε, ἀλλʼ ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαρὰν γενήσεται. KJTR, RP, ST (substitution)