Χριστὸς δὲ ὡς υἱὸς ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ οὗ οἶκός ἐσμεν ἡμεῖς ἐὰν τὴν παρρησίαν καὶ τὸ καύχημα τῆς ἐλπίδος κατάσχωμεν
εανπερ ] χσ δε ωσ υσ επι τον οικο αυτου ου οικοσ εσμεν ημεισ καν την παρρησιαν και το καυχημα τησ ελπιδοσ μεχρι τελουσ βεβαιαν κατασχωμε ℵ ; χσ δε ωσ υσ επι τον οικο αυτου ου οικοσ εσμεν ημεισ εαν την παρρησιαν και το καυχημα τησ ελπιδοσ μεχρι τελουσ βεβαιαν κατασχωμε ℵc ; χσ δε ωσ υιοσ επι τον οικον αυτου ου οικοσ εσμεν ημεισ εανπερ την παρρησιαν και το καυχημα τησ ελπιδοσ μεχρι τελουσ βεβαιαν κατασχωμεν A, C ; χσ δε ωσ υιοσ επι τον οικον αυτου ου οικοσ εσμεν ημεισ εαν τη παρρησιαν και το καυχημα τησ ελπιδοσ κατασχωμεν B ; χρσ δε ωσ υιοσ επι τον οικον αυτου ου οικοσ εσμεν ημεισ*&0 P116 ; χσ δε ωσ υιοσ επι τον οικον αυτου ου οικοσ +εσμεν ημεισ εαν την παρρησιαν και το καυχημα τησ ελπιδοσ κατασχωμεν P13 ; χρσ δε ωσ υσ επι τον οικον αυτου οσ οικοσ μεν ημεισ εανπερ την παρρησιαν και το καυχημα τησ ελπιδοσ κατασχωμεν U0001D513⁴⁶ ; χρσ δε ωσ υσ επι τον οικον αυτου οσ οικοσ εσμεν ημεισ εανπερ την παρρησιαν και το καυχημα τησ ελπιδοσ κατασχωμεν U0001D513⁴⁶c ; Χριστὸς δὲ ὡς υἱὸς ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ· οὗ οἶκός ἐσμεν ἡμεῖς, ἐάνπερ τὴν παρρησίαν καὶ τὸ καύχημα τῆς ἐλπίδος μέχρι τέλους βεβαίαν κατάσχωμεν. KJTR, RP, ST ; Χριστὸς δὲ ὡς υἱὸς ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ· οὗ οἶκός ἐσμεν ἡμεῖς, ἐὰν τὴν παρρησίαν καὶ τὸ καύχημα τῆς ἐλπίδος [μέχρι τέλους βεβαίαν] κατάσχωμεν. WH (substitution)
μεχρι τελους βεβαιαν ] (omit) (omission)