Ἀγρίππας δὲ πρὸς τὸν Φῆστον Ἐβουλόμην καὶ αὐτὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀκοῦσαι Αὔριον φησίν Ἀκούσῃ αὐτοῦ
Ἀγρίππας δὲ πρὸς τὸν Φῆστον, “Ἐβουλόμην καὶ αὐτὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀκοῦσαι.” “Αὔριον”, φησίν, “ἀκούσῃ αὐτοῦ.” SR, WH αγριππασ δε προσ το φηστον εβουλομη και αυτοσ του ανθρωπου ακουσαι αυριον φησιν ακουση αυτου ℵ ; αγριππασ δε προσ τον φηστον εβουλομην και αυτοσ του ανου ακουσαι αυριον φησιν ακουση αυτου A ; αγριππασ δε προσ τον φηστον εβουλομην και αυτοσ του ανθρωπου ακουσαι αυριον φησιν ακουση αυτου B ; αγριππασ δε προσ τον φηστον εφη εβουλομην και αυτοσ του ανου ακουσαι ο δε αυριον φησιν ακουση αυτου C ; Ἀγρίππας δὲ πρὸς τὸν Φῆστον ἔφη, Ἐβουλόμην καὶ αὐτὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀκοῦσαι. Ὁ δέ Αὔριον, φησίν, ἀκούσῃ αὐτοῦ. KJTR, RP, ST (substitution)