ἢ περὶ μιᾶς ταύτης φωνῆς ἧς ἐκέκραξα ἐν αὐτοῖς ἑστὼς ὅτι Περὶ ἀναστάσεως νεκρῶν ἐγὼ κρίνομαι σήμερον ἐφ’ ὑμῶν
ἢ περὶ μιᾶς ταύτης φωνῆς, ἧς ἐκέκραξα ἐν αὐτοῖς ἑστὼς: ὅτι ‘Περὶ ἀναστάσεως νεκρῶν ἐγὼ κρίνομαι σήμερον ἐφʼ ὑμῶν.’” SR, WH η περι μιασ ταυτησ φωνησ ησ εκεκραξα εν αυτοισ εστωσ οτι περι αναστασεωσ νεκρων εγω κρινομαι σημερον υφ υμων ℵ ; η περι μιασ ταυτησ φωνησ ησ εκεκραξα εν αυτοισ εστωσ οτι περι αναστασεωσ νεκρων εγω κρινομαι σημερον εφ υμων A ; η περι μιασ ταυτησ φωνησ ησ εκεκραξα εν αυτοισ εστωσ οτι περι αναστασεωσ νεκρων εγω κρεινομαι σημερον εφ υμω B ; η περι μιασ ταυτησ φωνησ ησ εκεκραξα εν αυτοισ εστωσ οτι περι αναστασεωσ νεκρων κρινομαι σημερον εφ υμων C ; Ἢ περὶ μιᾶς ταύτης φωνῆς, ἧς ἔκραξα ἑστὼς ἐν αὐτοῖς, ὅτι Περὶ ἀναστάσεως νεκρῶν ἐγὼ κρίνομαι σήμερον ὑφʼ ὑμῶν. KJTR, RP, ST (substitution)