Παρρησιασάμενοί τε ὁ Παῦλος καὶ ὁ Βαρνάβας εἶπαν Ὑμῖν ἦν ἀναγκαῖον πρῶτον λαληθῆναι τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ ἐπειδὴ ἀπωθεῖσθε αὐτὸν καὶ οὐκ ἀξίους κρίνετε ἑαυτοὺς τῆς αἰωνίου ζωῆς ἰδοὺ στρεφόμεθα εἰς τὰ ἔθνη
Παρρησιασάμενοί τε, ὁ Παῦλος καὶ ὁ Βαρναβᾶς εἶπαν, “Ὑμῖν ἦν ἀναγκαῖον πρῶτον λαληθῆναι τὸν λόγον τοῦ ˚Θεοῦ. Ἐπειδὴ δὲ ἀπωθεῖσθε αὐτὸν, καὶ οὐκ ἀξίους κρίνετε ἑαυτοὺς τῆς αἰωνίου ζωῆς, ἰδοὺ, στρεφόμεθα εἰς τὰ ἔθνη. SR παρρησιασαμενοι |τε ο παυλοσ και ο βαρναβασ ειπα υμιν ην αναγκαιον πρωτον λαληθηναι τον λογον του θυ επιδη απωθισθαι αυτον και ουκ αξιουσ κρινεται εαυτουσ τησ αιωνιου ζωησ ιδου στρεφομεθα εισ τα εθνη ℵ ; παρρησιασαμενοι τε ο παυλοσ και ο βαρναβασ ειπαν υμιν η αναγκαιον πρωτον λαληθηναι τον λογον του θυ επειδη δε απωθεισθαι αυτον και ουκ αξι|ουσ κρινεται εαυτουσ τησ αιωνιουσ ζωησ ιδου στρεφομεθα εισ τα εθνη A ; παρρησιασαμενοι τε ο παυλοσ και ο βαρναβασ ειπαν υμιν η αναγκαιον πρωτον λαληθηναι τον λογον του θυ επειδη δε απωθεισθαι αυτον και ουκ αξι|ουσ κρινεται εαυτουσ τησ αιωνιου ζωησ ιδου στρεφομεθα εισ τα εθνη Ac ; παρρησιασαμενοι τε ο παυλοσ και ο βαρναβασ ειπαν υμιν ην αναγκαιον πρωτο λαληθηναι τον λογον του θυ επειδη απωθεισθε αυτον και ουκ αξιουσ κρεινετε εαυτοσ τησ αιωνιου ζωησ ιδου στρεφομεθα εισ τα εθνη B ; παρρησιασαμενοι τε ο παυλοσ και ο βαρναβασ ειπαν υμιν ην αναγκαιον πρωτο λαληθηναι τον λογον του θυ επειδη απωθεισθε αυτον και ουκ αξιουσ κρεινετε εαυτουσ τησ αιωνιου ζωησ ιδου στρεφομεθα εισ τα εθνη Bc ; παρρησιασαμενοι τε ο παυλοσ και ο βαρναβασ ειπον υμιν αναγκαιον πρωτον λαληθηναι τον λογον του θυ επει δε απωθεισθαι αυτον και ουκ αξιουσ κρινετε εαυτουσ τησ αιωνιου ζωησ ιδου στρεφομεθα εισ τα εθνη C ; παρρησιαμενοσ τε ο παυλοσ και βαρναβασ ειπαν προσ αυτουσ υμειν πρωτον ην λαληθηναι τον λον του θυ επιδη απωθεισθαι αυτον και ουκ αξιουσ κρεινατε εαυτουσ τησ αιωνιου ζωησ ιδου στρεφομεθα εισ τα εθνη D ; \*λαληθηναι τον λογον του θυ επει δε απωθεισθε αυτον και ουκ αξιουσ κρειντε αυτουσ τησ αιωνιασ ζωησ ιδου στρεφομεθα εισ τα εθνη U0001D513⁴⁵ ; Παρρησιασάμενοι δὲ ὁ Παῦλος καὶ ὁ Βαρναβᾶς, εἶπον, Ὑμῖν ἦν ἀναγκαῖον πρῶτον λαληθῆναι τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ: ἐπειδὴ δὲ ἀπωθεῖσθε αὐτόν, καὶ οὐκ ἀξίους κρίνετε ἑαυτοὺς τῆς αἰωνίου ζωῆς, ἰδοὺ, στρεφόμεθα εἰς τὰ Ἔθνη. KJTR, RP, ST ; παρρησιασάμενοί τε ὁ Παῦλος καὶ ὁ Βαρνάβας εἶπαν Ὑμῖν ἦν ἀναγκαῖον πρῶτον λαληθῆναι τὸν λόγον τοῦ θεοῦ· ἐπειδὴ ἀπωθεῖσθε αὐτὸν καὶ οὐκ ἀξίους κρίνετε ἑαυτοὺς τῆς αἰωνίου ζωῆς, ἰδοὺ στρεφόμεθα εἰς τὰ ἔθνη· WH (substitution)