Ἀγαπητέ μὴ μιμοῦ τὸ κακὸν ἀλλὰ τὸ ἀγαθόν ὁ ἀγαθοποιῶν ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστιν ὁ κακοποιῶν οὐχ ἑώρακεν τὸν Θεόν
Ἀγαπητέ, μὴ μιμοῦ τὸ κακόν, ἀλλὰ τὸ ἀγαθόν. Ὁ ἀγαθοποιῶν ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστίν· ὁ κακοποιῶν οὐχ ἑώρακεν τὸν θεόν. RP, SR, WH αγαπητε μη μιμου το κακον αλλα το αγαθον ο αγαθοποιων εκ του θυ εστιν ο κακοποιων ουχ εωρακεν τον θν ℵ ; αγαπητε μη μιμου το κακον αλλα το αγαθον ο αγαθοποιω εκ του θυ εστιν ο κακοποιω ουχ εωρακεν τον θν A ; αγαπητε μη μειμου το κακον αλλα το αγαθον ο αγαθοποιω εκ του θυ εστιν ο κακοποιων ουχ εορακεν τον θν B ; αγαπητε μη μιμου το κακον αλλα το αγαθον ο αγαθοποιω εκ του θυ εστιν ο κακοποιων ουκ εωρακεν τον θν C ; Ἀγαπητέ, μὴ μιμοῦ τὸ κακὸν, ἀλλὰ τὸ ἀγαθόν. Ὁ ἀγαθοποιῶν ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστιν: ὁ δὲ κακοποιῶν οὐχ ἑώρακεν τὸν Θεόν. KJTR ; Ἀγαπητὲ, μὴ μιμοῦ τὸ κακὸν, ἀλλὰ τὸ ἀγαθόν. ὁ ἀγαθοποιῶν ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστιν· ὁ δὲ κακοποιῶν οὐχ ἑώρακε τὸν Θεόν. ST (substitution)