μή πως ἐὰν ἔλθωσιν σὺν ἐμοὶ Μακεδόνες καὶ εὕρωσιν ὑμᾶς ἀπαρασκευάστους καταισχυνθῶμεν ἡμεῖς ἵνα μὴ λέγωμεν ὑμεῖς ἐν τῇ ὑποστάσει ταύτῃ
λεγω ] μη πωσ εαν ελθωσι συν εμοι μακαιδονεσ και ευρωσι υμασ απαρασκευαστουσ καταισχυθωμεν ημεισ ινα μη λεγωμεν υμεισ εν τη υποστα\σει ταυτη ℵ ; μη πωσ ελθωσιν συν εμοι μακεδονεσ και ευρωσιν υμασ απαρασκευαστουσ καταισχυνθωμεν ημεισ ινα μη λεγωμεν ημεισ εν τη υποστασει ταυτη B ; μη πωσ εαν ελθωσι συν εμοι μακεδονεσ και ευρωσιν υμασ απαρασκευαστουσ καταισχυνθωμεν ημεισ ινα μη +λεγω υμεισ εν τη υποστασει ταυτη C ; μη πωσ αν ελθωσιν συν εμοι μακεδονεσ και ευρωσιν υμασ απαρασκευαστουσ καταισχυνθωμεν ημεισ ινα μη λεγω υμεισ εν τη υποστασει ταυτη U0001D513⁴⁶ ; *απαρασκευαστουσ* 61873 ; Μή πως ἐὰν ἔλθωσιν σὺν ἐμοὶ Μακεδόνες, καὶ εὕρωσιν ὑμᾶς ἀπαρασκευάστους, καταισχυνθῶμεν ἡμεῖς (ἵνα μὴ, λέγωμεν ὑμεῖς) ἐν τῇ ὑποστάσει ταύτῃ τῆς καυχήσεως. KJTR ; μήπως, ἐὰν ἔλθωσιν σὺν ἐμοὶ Μακεδόνες καὶ εὕρωσιν ὑμᾶς ἀπαρασκευάστους, καταισχυνθῶμεν ἡμεῖς– ἵνα μὴ λέγωμεν ὑμεῖς– ἐν τῇ ὑποστάσει ταύτῃ τῆς καυχήσεως. RP ; μήπως ἐὰν ἔλθωσι σὺν ἐμοὶ Μακεδόνες, καὶ εὕρωσιν ὑμᾶς ἀπαρασκευάστους, καταισχυνθῶμεν ἡμεῖς, (ἵνα μὴ λέγωμεν ὑμεῖς,) ἐν τῇ ὑποστάσει ταύτῃ τῆς καυχήσεως. ST (omission)