ἄρα εἰ καὶ ἔγραψα ὑμῖν οὐχ ἕνεκεν τοῦ ἀδικήσαντος οὐδὲ ἕνεκεν τοῦ ἀδικηθέντος ἀλλ’ ἕνεκεν τοῦ φανερωθῆναι τὴν σπουδὴν ὑμῶν τὴν ὑπὲρ ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ
Ἄρα εἰ καὶ ἔγραψα ὑμῖν, οὐχ ἕνεκεν τοῦ ἀδικήσαντος, οὐδὲ ἕνεκεν τοῦ ἀδικηθέντος, ἀλλʼ ἕνεκεν τοῦ φανερωθῆναι τὴν σπουδὴν ὑμῶν, τὴν ὑπὲρ ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς ἐνώπιον τοῦ ˚Θεοῦ. SR αρα ει και εγραψα υμιν ουκ ενεκεν του αδικησαντοσ ουδε ενεκεν του αδικηθεντοσ αλλ ενεκεν του φανερωθηναι την σπουδην υμων την υπερ υμων προσ υμασ ενωπιον του θυ ℵ ; αρα ει και εγραψα υμιν ουχ ενεκεν του αδικησαντοσ αλλ ουδε ενεκεν του αδικηθεντοσ αλλα ενεκεν του φανερωθηναι την σπουδην υμων την υπερ ημω προσ υμασ ενωπιον του θυ B ; αρα ει και εγραψα υμιν ουκ ενεκεν του αδικησαντοσ ουδε ενεκεν του αδικηθεντοσ αλλ ενεκεν του φανε\ρωθηναι την σπουδην υμων την υπερ ημων προσ υμασ ενωπιον του θυ C ; αρα ει και εγραψα υμειν ουχ ενεκεν του αδικησαντοσ* ουδε ενεκεν \του αδικηθεντοσ αλλ ενεκεν του φανερωθηναι την σπουδην υμων την υπερ ημων προσ υμασ ενωπιον του θυ U0001D513⁴⁶ ; Ἄρα, εἰ καὶ ἔγραψα ὑμῖν, οὐχ εἵνεκεν τοῦ ἀδικήσαντος, οὐδὲ εἵνεκεν τοῦ ἀδικηθέντος, ἀλλʼ εἵνεκεν τοῦ φανερωθῆναι τὴν σπουδὴν ἡμῶν τὴν ὑπὲρ ὑμῶν πρὸς ὑμᾶς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. KJTR ; Ἄρα εἰ καὶ ἔγραψα ὑμῖν, οὐχ εἵνεκεν τοῦ ἀδικήσαντος, οὐδὲ εἵνεκεν τοῦ ἀδικηθέντος, ἀλλʼ εἵνεκεν τοῦ φανερωθῆναι τὴν σπουδὴν ὑμῶν τὴν ὑπὲρ ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς ἐνώπιον τοῦ θεοῦ. RP, ST ; ἄρα εἰ καὶ ἔγραψα ὑμῖν, οὐχ ἕνεκεν τοῦ ἀδικήσαντος, [ἀλλʼ] οὐδὲ ἕνεκεν τοῦ ἀδικηθέντος, ἀλλʼ ἕνεκεν τοῦ φανερωθῆναι τὴν σπουδὴν ὑμῶν τὴν ὑπὲρ ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς ἐνώπιον τοῦ θεοῦ. WH (substitution)