καὶ εἴρηκέν μοι Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου ἡ γὰρ δύναμις ἐν ἀσθενείᾳ τελεῖται Ἥδιστα οὖν μᾶλλον καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ’ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ
μου ] και ειρηκεν μοι αρκει σοι η χαρισ μου η γαρ δυναμισ εν ασθενια τελειται ηδιστα ουν μαλλο καυχησομαι εν ταισ ασθενιαισ ινα επισκηνωση επ εμε η δυναμισ του χυ ℵ ; και ειρηκεν μοι αρκει σοι η χαρισ μου η γαρ δυναμισ εν ασθενια τελειτε ηδιστα ουν μαλλον καυχησομαι εν ταισ ασθενιαισ μου ινα επισκηνωση επ εμε η δυναμεισ του χυ A ; και ειρηκεν μοι αρκει σοι η χαρισ μου η γαρ δυναμισ μου εν ασθενια τελειτε ηδιστα ουν μαλλον καυχησομαι εν ταισ ασθενιαισ μου ινα επισκηνωση επ εμε η δυναμεισ του χυ Ac ; και ειρηκεν μοι αρκει σοι η χαρισ μου η γαρ δυναμισ εν ασθενεια τελειται ηδιστα ουν μαλλον καυχησομαι εν ταισ ασθενειαισ ινα επισκηνωση επ εμε η δυναμισ του χυ B ; και ειρηκεν μοι αρκει σοι η χαρισ μου η γαρ δυναμισ εν ασθενεια τελειται ηδιστα ουν μαλλον καυχησομαι εν ταισ ασθενειαισ μου ινα επισκηνωση επ εμε η δυναμισ του χρυ U0001D513⁴⁶ ; *τελειται ηδιστα* *επισκηνωσει* 61873 ; Καὶ εἴρηκέν μοι, Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου: ἡ γὰρ δύναμις μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. Ἥδιστα οὖν μᾶλλον καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου, ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπʼ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ. KJTR, RP ; καὶ εἴρηκέ μοι, Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. Ἥδιστα οὖν μᾶλλον καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου, ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπʼ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ. ST ; καὶ εἴρηκέν μοι Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμις ἐν ἀσθενείᾳ τελεῖται. ¶Ἥδιστα οὖν μᾶλλον καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις, ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπʼ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ χριστοῦ. WH (omission)