Σὺ δέ ὦ ἄνθρωπε Θεοῦ ταῦτα φεῦγε δίωκε δὲ δικαιοσύνην εὐσέβειαν πίστιν ἀγάπην ὑπομονήν πραϋπαθίαν
¶Σὺ δέ, ὦ ἄνθρωπε ˚Θεοῦ, ταῦτα φεῦγε· δίωκε δὲ δικαιοσύνην, εὐσέβειαν, πίστιν, ἀγάπην, ὑπομονήν, πραϋπαθίαν. SR, WH συ δε ω ανθρωπε θυ ταυτα φευγε διωκε δε δικαιοσυνην πιστιν αγαπην υπομονην πραυπαθιαν ℵ ; συ δε ω ανε θυ ταυτα φευγε διωκαι δε δικαιοσυνην ευσεβειαν πιστιν αγαπην υπομονην πραυπαθιαν A ; Σὺ δέ, ὦ ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ταῦτα φεῦγε· δίωκε δὲ δικαιοσύνην, εὐσέβειαν, πίστιν, ἀγάπην, ὑπομονήν, πρᾳότητα. KJTR, RP, ST (substitution)