Πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ Θεοῦ ἁμαρτίαν οὐ ποιεῖ ὅτι σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ μένει καὶ οὐ δύναται ἁμαρτάνειν ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ γεγέννηται
Πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ Θεοῦ ἁμαρτίαν οὐ ποιεῖ· ὅτι σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ μένει: καὶ οὐ δύναται ἁμαρτάνειν, ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ γεγέννηται. KJTR, RP, SR, ST, WH πασ ο γεγεννημενοσ εκ του θυ αμαρτια |ου ποιει οτι σπερμα αυτου εν αυτω μενει και ου δυναται αμαρτανιν οτι εκ του θυ γεγεννηται ℵ ; πασ ο γεγεννημενοσ εκ του θυ αμαρτιαν ου ποιει οτι σπερμα αυτου εν αυτω μενει και ου δυναται αμαρτανειν οτι εκ του θυ γεγεννηται A, B ; πασ ο γεγεννημενοσ εκ του θυ αμαρτιαν ου ποιει οτι σπερμα αυτου εν αυτω μενει και ου δυναται αμαρτανει οτι εκ του θυ γεγεννηται C (substitution)