ὃς δ’ ἂν ἔχῃ τὸν βίον τοῦ κόσμου καὶ θεωρῇ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ χρείαν ἔχοντα καὶ κλείσῃ τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ ἀπ’ αὐτοῦ πῶς ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ μένει ἐν αὐτῷ
Ὅς δʼ ἂν ἔχῃ τὸν βίον τοῦ κόσμου, καὶ θεωρῇ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ χρείαν ἔχοντα, καὶ κλείσῃ τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ ἀπʼ αὐτοῦ, πῶς ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ μένει ἐν αὐτῷ; KJTR, RP, SR, ST, WH οσ δ αν εχη τον βιον του κοσμου και θεωρη τον αδελφον αυτου χριαν εχοντα και κλιση τα σπλαγχνα αυτου απ αυτου πωσ η αγαπη του θυ μενει εν αυτω ℵ ; οσ δ αν εχη τον βιον του κοσμου και θεωρη τον αδελφον αυτου χριαν εχοντα και κλειση τα σπλαγχνα αυτου απ αυτου πωσ η αγαπη του θυ μενει εν αυτω A ; οσ δ αν εχη το βιον του κοσμου και θεωρη τον αδελφον αυτου χρειαν εχοντα και κλειση τα σπλαγχνα αυτου απ αυτου πωσ η αγαπη του θυ μενει εν αυτω B ; οσ δ αν εχη τον βιον του κοσμου και θεωρη τον αδελφον αυτου χρειαν εχοντα και κλιση τα σπλαγχνα αυτου απ αυτου πωσ η αγαπη του θυ μενει εν αυτω C ; 0*αυτω O23 (omission)