πᾶς ὁ ἀρνούμενος τὸν Υἱὸν οὐδὲ τὸν Πατέρα ἔχει ὁ ὁμολογῶν τὸν Υἱὸν καὶ τὸν Πατέρα ἔχει
Πᾶς ὁ ἀρνούμενος τὸν Υἱὸν, οὐδὲ τὸν Πατέρα ἔχει: [ὁ ὁμολογῶν τὸν Υἱὸν καὶ τὸν Πατέρα ἔχει]. KJTR, SR, WH πασ ο αρνουμενοσ τον υν ουδε τον πατερα εχει ο ομολογων τον υν και τον πατερα εχει ℵ ; πασ ο αρνουμενοσ τον υν ουδε τον πρα εχει ο ομολογων τον υιον και τον πρα εχει A ; πασ ο αρνουμενοσ το υιον ουδε τον πατερα εχει ο ομολογων το υιον και τον πατερα εχει B ; πασ ο αρνουμενοσ \τον υν ουδε τον πρα εχει ο ομολογων τον υν και τον πρα εχει C ; Πᾶς ὁ ἀρνούμενος τὸν υἱὸν οὐδὲ τὸν πατέρα ἔχει. RP, ST (substitution)