Ἀλλ’ οὐκ ἐν πᾶσιν ἡ γνῶσις τινὲς δὲ τῇ συνηθείᾳ ἕως ἄρτι τοῦ εἰδώλου ὡς εἰδωλόθυτον ἐσθίουσιν καὶ ἡ συνείδησις αὐτῶν ἀσθενὴς οὖσα μολύνεται
¶Ἀλλʼ οὐκ ἐν πᾶσιν ἡ γνῶσις· τινὲς δὲ τῇ συνηθείᾳ ἕως ἄρτι τοῦ εἰδώλου, ὡς εἰδωλόθυτον ἐσθίουσιν, καὶ ἡ συνείδησις αὐτῶν ἀσθενὴς οὖσα, μολύνεται. SR, WH αλλ ουκ εν πασιν η γνωσισ τινεσ δε τη συνηθια εωσ αρτι του ειδωλου ωσ ειδωλοθυτον εστιν και η συνιδησεισ αυτων ασθενησ ουσα μολυνεται ℵ ; αλλ ουκ εν πασιν η γνωσισ τινεσ δε τη συνηθια εωσ αρτι του ειδωλου ωσ ειδωλοθυτον εσθιουσιν και η συνιδησεισ αυτων ασθενησ ουσα μολυνεται ℵc ; αλλ ουκ εν πασιν η γνωσεισ τινεσ δε τη συνηθεια του ειδωλου εωσ αρτι ωσ ειδωλοθυτον εσθιουσιν και η συνειδησεισ αυτων ασθενησ ουσα μολυνεται A ; αλλ ουκ εν πασι η γνωσισ τινεσ δε τη συνηθεια εωσ αρτι του ειδωλου ωσ ειδωλοθυτον εσθιουσιν και η συνειδησισ αυτων ασθενησ ουσα μολυνεται B ; αλλ ουκ εν πασιν η γνωσισ τινεσ δε τη συνηθεια +εωσ +αρτι +του +ειδωλου ωσ ειδωλοθυτον \εσθιουσιν και η συνειδησισ αυτων ασθενουσα μολυνεται U0001D513⁴⁶ ; αλλ ουκ εν πασιν η γνωσισ τινεσ δε τη συνηθεια +εωσ +αρτι +του +ειδωλου ωσ ειδωλοθυτον εσθιουσι και η συνειδησισ αυτων ασθενουσα μολυνεται U0001D513⁴⁶c ; Ἀλλʼ οὐκ ἐν πᾶσιν ἡ γνῶσις: τινὲς δὲ τῇ συνειδήσει τοῦ εἰδώλου ἕως ἄρτι ὡς εἰδωλόθυτον ἐσθίουσιν· καὶ ἡ συνείδησις αὐτῶν ἀσθενὴς οὖσα μολύνεται. KJTR, RP ; Ἀλλʼ οὐκ ἐν πᾶσιν ἡ γνῶσις. τινὲς δὲ τῇ συνειδήσει τοῦ εἰδώλου ἕως ἄρτι ὡς εἰδωλόθυτον ἐσθίουσι, καὶ ἡ συνείδησις αὐτῶν ἀσθενὴς οὖσα μολύνεται. ST (substitution)