Εἰ δέ τις ἀσχημονεῖν ἐπὶ τὴν παρθένον αὐτοῦ νομίζει ἐὰν ᾖ ὑπέρακμος καὶ οὕτως ὀφείλει γίνεσθαι ὃ θέλει ποιείτω οὐχ ἁμαρτάνει γαμείτωσαν
Εἰ δέ τις ἀσχημονεῖν ἐπὶ τὴν παρθένον αὐτοῦ νομίζει, ἐὰν ᾖ ὑπέρακμος, καὶ οὕτως ὀφείλει γίνεσθαι, ὃ θέλει ποιείτω, οὐχ ἁμαρτάνει: γαμείτωσαν. KJTR, RP, SR, ST, WH ει δε τισ ασχημονι επι την παρθενον αυτου νομιζει εαν η υπερακμοσ και ουτωσ οφιλει γινεσθε ο θελει ποιειτω ουχ αμαρτανει γαμιτωσαν ℵ ; ει δε τισ ασχημονειν επι την παρθενον αυτου νομιζει εαν η υπερακμοσ και τουτο οφιλει γεινεσθαι ο θελει ποιειτω ουχ αμαρτανει γαμειτωσαν A ; ει δε τισ ασχημονειν επι τη παρθενον αυτου νομιζει εαν η υπερακμοσ και ουτωσ οφειλει γεινεσθαι ο θελει ποιειτω ουχ αμαρτανει γαμειτωσαν B ; ει δε τισ ασχημονειν επι την παρθενον αυτου νομει εαν ην υπερακμοσ και ουτωσ οφειλει γεινεσθαι ο θελει ποιειτω ουχ αμαρτανει γαμειτωσαν P129 ; ει δε τισ ασχημονειν επι την παρθενον αυτου νομιζει εαν ην υπερακμοσ και ουτωσ οφειλει γεινεσθαι ο θελει ποιειτω ουχ αμαρτανει γαμειτωσαν P129c, U0001D513⁴⁶ ; ει δε τισ ασχημονειν επι την παρθενον αυτου νομιζει εαν η υπερακμοσ και ουτω οφιλει γεινεσθαι ο θελει ποιειτω ουχ αμαρτανει γαμειτωσαν P15 (substitution)