Τί δὲ ὑμῖν δοκεῖ; Ἄνθρωπος εἶχεν τέκνα δύο. Καὶ προσελθὼν τῷ πρώτῳ εἶπεν, ‘Τέκνον, ὕπαγε σήμερον, ἐργάζου ἐν τῷ ἀμπελῶνι μου.’
και ] τι δε υμιν δοκει ανοσ ειχεν τεκνα $β προσελθων τω πρωτω ειπεν τεκνον υπαγε σημερον εργαζου ε τω αμπελωνι ℵ ; τι δε υμιν δοκει ανθρωποσ ειχεν δυο τεκνα και προσελθων τω πρωτω ειπεν τεκνον υπαγε σημερον εργαζου ε τω αμπελωνι μου B ; τι δε υμιν δοκει ανοσ ειχεν τεκνα δυο και προσελθων τω πρωτω ειπεν τεκνον υπαγε σημερον εργαζου εν τω αμπελωνι μου W ; τι δε υμιν δοκει ανοσ τισ ειπεν τεκνα δυο και προσελθων τω πρω ειπεν τεκνον υπαγε σημερον εργαζου εν τω αμπελωνι C ; τι δε υμιν δοκει ανθρωποσ ειχεν τεκνα δυο και προσελθων τω πρωτω ειπεν τεκνον υπαγε σημερον εργαζου εισ το αμπελωνα D ; ¶Τί δὲ ὑμῖν δοκεῖ; Ἄνθρωπος εἶχε τέκνα δύο· καὶ προσελθὼν τῷ πρώτῳ εἶπε, Τέκνον ὕπαγε, σήμερον ἐργάζου ἐν τῷ ἀμπελῶνί μου. ST ; Τί δὲ ὑμῖν δοκεῖ; ἄνθρωπος εἶχεν τέκνα δύο. προσελθὼν τῷ πρώτῳ εἶπεν Τέκνον, ὕπαγε σήμερον ἐργάζου ἐν τῷ ἀμπελῶνι· WH (substitution)