ὥσπερ ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου οὐκ ἦλθεν διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν.”
Ὥσπερ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθεν διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν. KJTR, RP, SR, WH ωσπερ ο υσ του ανθρωπου ουκ ηλθεν διακονηθηναι αλλα διακονησε και δουνε |την ψυχην αυτου λυτρον αντι πολλων ℵ ; ωσπερ ο υιοσ του ανθρωπου ουκ ηλθεν διακονηθηναι αλλα διακονησαι και δουναι τη ψυχην αυτου λυτρο αντι πολλων B ; ωσπερ ο υιοσ του ανθρωπου ουκ ηλθεν διακονηθηναι αλλα διακονησαι και δουναι την ψυχην αυτου λυτρον αντι πολλων W ; ωσπερ ο υσ του ανου ουκ ηλθεν διακονηθηναι αλλα διακονησαι και δουναι την ψυχην αυτου λυτρον ατι πολλων C ; ωσπερ ο υιοσ του ανθρωπου ουκ ηλθεν διακονηθηναι αλλα διακονησαι και δουναι την ψυχην αυτου λυτρον αντι πολλων υμεισ δε ζητειτε εκ μεικρου αυξησαι και εκ μειζονοσ ελαττον ειναι εισερχομενοι δε και παρακληθεντεσ δειπνησαι μη ανακλεινεσθαι εισ τουσ εξεχοντασ τοπουσ μηποτε ενδοξοτεροσ σου επελθη και προσελθων ο δειπνοκλητωρ ειπη σοι ετι κατω χωρει και καταισχυνθηση εαν δε αναπεσησ εισ τον ηττονα τοπον και επελθη σου ηττων ερει σοι ο δειπνοκλητωρ συναγε ετι ανω και εσται σοι τουτο χρησιμον D ; ωσπερ ο υσ του ανθρωπου ουκ ηλθεν διακονηθηναι αλλα διακονησαι και δουναι την ψυχην αυτου λυτρον αντι πολλων U0001D513⁴⁵ ; ὥσπερ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν. ST (addition)