καὶ ὅταν σπαρῇ, ἀναβαίνει καὶ γίνεται μεῖζον πάντων τῶν λαχάνων, καὶ ποιεῖ κλάδους μεγάλους, ὥστε ‘δύνασθαι ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνοῦν’.”
κατασκηνουν ] και οταν σπαρη αναβαινι και γεινεται μειζον παντων των λαχανων και ποιει κλαδουσ μεγαλουσ ωστε δυνασθαι υπο την σκιαν αυτου τα πετινα του ουνου κατασκηνουν ℵ ; και οταν σπαρη αναβαινει και γεινεται παντω των λαχανων μειζον και ποιει \κλαδουσ μεγαλουσ ωστε δυνασθαι υπο την σκειαν αυτου τα πετεινα του ουνου κατασκηνουν A ; και οταν σπαρη αναβαινει και γινεται μειζον παντων των λαχανων και ποιει κλαδουσ μεγαλουσ ωστε δυνασθαι υπο την σκιαν αυτου τα πετεινα του ουρανου κατασκη\νοιν B ; αυξει και γεινεται μειζον πατων των και �����αι ποιει κλαδουσ μεγαλουσ ωστε δυνασθαι αυτου υπο τη σκιαν τα πετινα του ουρανου κατασκηνουν W ; αυξει και γεινεται μειζον πατων των λαχανων και ποιει κλαδουσ μεγαλουσ ωστε δυνασθαι αυτου υπο τη σκιαν τα πετινα του ουρανου κατασκηνουν Wc ; και οτα \σπαρη αναβαινει και γινεται μειζον παντων των λαχανων και ποιει κλαδουσ μεγαλουσ ωστε δυνασθαι υπο την σκιαν αυτου τα πετεινα του ουρανου κατασκηνουν C ; και γεινεται μειζων παντων των λαχανω και ποιει κλαδουσ μεγαλουσ ωστε δυνασθαι υπο την σκειαν αυτου τα πετεινα του ουρανου κατασκηνουν D ; Καὶ ὅταν σπαρῇ, ἀναβαίνει, καὶ γίνεται πάντων τῶν λαχάνων μείζων, καὶ ποιεῖ κλάδους μεγάλους· ὥστε δύνασθαι ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνοῦν. KJTR, RP, ST ; καὶ ὅταν σπαρῇ, ἀναβαίνει καὶ γίνεται μεῖζον πάντων τῶν λαχάνων καὶ ποιεῖ κλάδους μεγάλους, ὥστε δύνασθαι ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνοῖν. WH (substitution)