Πάντοτε γὰρ τοὺς πτωχοὺς ἔχετε μεθʼ ἑαυτῶν, καὶ ὅταν θέλητε, δύνασθε αὐτοῖς εὖ ποιῆσαι, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε.
παντοτε ] παντοτε γαρ τουσ πτωχουσ εχετε μεθ εαυτων και οταν θελητε δυνασθαι ευ ποιησαι εμε δε ου παντοτε εχετε ℵ ; παντοτε γαρ τουσ πτωχουσ εχεται μεθ εαυτων και οταν θελητε δυνασθαι αυτουσ ευ ποιησαι εμε δε ου παντοτε εχεται A ; παντοτε γαρ τουσ πτωχουσ εχετε μεθ εαυτων και οταν θελητε δυνασθε αυτοισ παντοτε ευ ποιησαι εμε δε ου παντοτε εχετε B ; παντοτε γαρ τουσ πτωχουσ εχεται μεθ υμων και οταν θεληται δυνασθαι αυτοισ ευ ποιησαι εμε δε ου παντοτε εχεται W ; παντοτε γαρ τουσ πτωχουσ εχετε μεθ εαυτων και οταν θελητε δυνασθαι αυτοισ ευ ποιησαι εμε δε ου παντοτε εχετε C ; παντοτε γαρ τουσ πτωχουσ εχετε μεθ υμων και οταν θεληται δυνασθαι αυτοισ ευ ποιειν εμε δε ου παντοτε εχεται D ; παντοτε γαρ τουσ πτωχουσ εχετε μεθ υμων και οταν θεληται δυνασθαι αυτοισ ευ ποιησαι εμε δε ου παντοτε εχεται Dc ; Πάντοτε γὰρ τοὺς πτωχοὺς ἔχετε μεθʼ ἑαυτῶν, καὶ ὅταν θέλητε δύνασθε αὐτοὺς εὖ ποιῆσαι: ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε. KJTR, RP, ST ; πάντοτε γὰρ τοὺς πτωχοὺς ἔχετε μεθʼ ἑαυτῶν, καὶ ὅταν θέλητε δύνασθε αὐτοῖς [πάντοτε] εὖ ποιῆσαι, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε· WH (substitution)