Δευτέρα αὕτη: ‘Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.’ Μείζων τούτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστιν.”
Δευτέρα αὕτη: ‘Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.’ Μείζων τούτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστιν.” SR, WH δευτερα αυ|τη εστιν αγαπησισ τον πλησιον σου ωσ σεαυτον μειζων δε τουτων αλλη εντολη ουκ εστιν ℵ ; και δευτερα ομοια αυτησ αγαπησεισ τον πλησιον σου ωσ σεαυτον μειζω τουτων αλλη εντολη ουκ εστι A ; και δευτερα ομοια αυτη αγαπησεισ τον πλησιον σου ωσ σεαυτον μειζω τουτων αλλη εντολη ουκ εστι Ac ; δευτερα αυτη αγαπησεισ τον πλησιον σου ωσ σεαυτον μειζων τουτω αλλη εντολη ουκ εστι B ; και δευτερα ομοιωσ αυτη αγαπησισ τον πλησιον σου ωσ σεαυτον μιζων τουτων αλλη εντολη ουκ εστιν W ; δευτερα δε ομοια ταυτη αγαπησεισ τον πλησιον σου ωσ σεαυτον μειζων τουτων εντολη αλλη ουκ εστιν D ; Καὶ δευτέρα ὁμοία, αὕτη, Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. Μείζων τούτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστιν. KJTR, RP ; καὶ δευτέρα ὁμοία, αὕτη, Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. μείζων τούτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστι. ST (substitution)