Καὶ ἐλθόντες, λέγουσιν αὐτῷ, “Διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς εἶ, καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός, οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων, ἀλλʼ ἐπʼ ἀληθείας τὴν ὁδὸν τοῦ ˚Θεοῦ διδάσκεις. Ἔξεστιν δοῦναι κῆνσον Καίσαρι ἢ οὔ; Δῶμεν ἢ μὴ δῶμεν;”
Καὶ ἐλθόντες, λέγουσιν αὐτῷ, “Διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς εἶ, καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός, οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων, ἀλλʼ ἐπʼ ἀληθείας τὴν ὁδὸν τοῦ ˚Θεοῦ διδάσκεις. Ἔξεστιν δοῦναι κῆνσον Καίσαρι ἢ οὔ; Δῶμεν ἢ μὴ δῶμεν;” SR, WH και ελθοντεσ λεγουσιν αυτω διδασκαλε οιδαμεν οτι αληθησ ει και ου μελι σοι περι ουδενοσ ου γαρ βλεπισ εισ προσωπο ανθρωπων αλλ επ αληθειασ την οδον του θυ διδασκισ εξεστιν δουναι κηνσον καισαρι η ου δωμεν η μη δω|μεν ℵ ; οι δε ελθοντεσ λεγουσιν αυτω διδασκαλε οιδαμεν οτι αληθησ ει και ου μελει σοι περι ουδενοσ ου γαρ βλεπεισ εισ προσωπον ανων αλλ επ αληθειασ την οδον του θυ διδασκεισ εξεστιν κηνσον καισαρι δουναι η ου δωμεν η μη δωμεν A ; και ελθοντεσ λεγουσιν αυτω διδασκαλε οιδαμεν οτι αληθησ ει και ου μελει σοι περι ουδενοσ ου γαρ βλεπεισ εισ προσωπον ανθρωπω αλλ επ αληθειασ την οδον του θυ διδασκεισ εξεστιν δουναι κηνσο καισαρι η ου δωμεν η μη δωμεν B ; οι δε ελθοντεσ ηρξαντο ερωταν αυτο εν δολω διδασκαλε οιδαμεν οτι αληθησ ει και μελει σοι περι ουδενοσ ου γαρ βλεπεισ εισ προσωπον ανθρωπων \αλλ επ αληθειασ την οδον του θυ διδασκεισ ειπον ουν ημιν εξεστιν δουναι a καισαρι η ου δωμεν η μη δωμεν W ; και ελθοντεσ λεγουσιν αυτω διδασκαλε οιδαμεν οτι αληθησ ει και ου μελει σοι περι ουδενοσ ου γαρ βλεπεισ εισ προσωπον ανων αλλ επ αληθειασ την οδον του θυ διδασκεισ ειπε ημιν ει εξεστιν δουναι κηνσον καισαρι η ου δωμεν η μη δωμεν C ; και επηρωτων αυτον οι φαρισαιοι διδασκαλε οιδαμεν οτι αληθησ ει και ου μελει σοι περι ουδενοσ ου γαρ βλεπεισ εισ προσωπον ανθρωπων αλλα επ αληθειασ την οδον του θυ διδασκεισ ειπε ουν ημειν ει εξεστιν ημασ δουναι επικαιφαλαιον καισαρι η ου D ; οι δε ελθοντεσ ηρξαντο ερωταν αυτον εν δολωι διδασκαλε οιδαμεν οτι αληθησ ει και ου μελει σοι περι ουδενοσ ου γαρ βλεπεισ εισ προσωπον ανθρωπων αλλ επ αληθειασ την οδον του θυ διδασκεισ εξεστιν* +δουναι κηνσον +καισαρι η ου δωμεν ουν η +μη δωμεν U0001D513⁴⁵ ; Οἱ δὲ ἐλθόντες, λέγουσιν αὐτῷ, Διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς εἶ καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός: οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων, ἀλλʼ ἐπʼ ἀληθείας τὴν ὁδὸν τοῦ Θεοῦ διδάσκεις: Ἔξεστιν κῆνσον Καίσαρι δοῦναι, ἢ οὔ; ⋄Δῶμεν, ἥ μὴ δῶμεν; KJTR, RP ; οἱ δὲ ἐλθόντες λέγουσιν αὐτῷ, Διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς εἶ, καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός· οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων, ἀλλʼ ἐπʼ ἀληθείας τὴν ὁδὸν τοῦ Θεοῦ διδάσκεις· ἔξεστι κῆνσον Καίσαρι δοῦναι, ἢ οὔ; δῶμεν, ἢ μὴ δῶμεν; ST (substitution)