Ἐκ τούτου ὁ Πιλᾶτος ἐζήτει ἀπολῦσαι αὐτόν. Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἐκραύγασαν λέγοντες, “Ἐὰν τοῦτον ἀπολύσῃς, οὐκ εἶ φίλος τοῦ Καίσαρος. Πᾶς ὁ βασιλέα ἑαυτὸν ποιῶν, ἀντιλέγει τῷ Καίσαρι.”
Ἐκ τούτου ὁ Πιλᾶτος ἐζήτει ἀπολῦσαι αὐτόν. Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἐκραύγασαν λέγοντες, “Ἐὰν τοῦτον ἀπολύσῃς, οὐκ εἶ φίλος τοῦ Καίσαρος. Πᾶς ὁ βασιλέα ἑαυτὸν ποιῶν, ἀντιλέγει τῷ Καίσαρι.” SR εκ τουτου ο πιλατοσ εζητει απολυσαι αυτον οι δε ιουδαιοι ελεγον εαν τουτον απολυσησ ουκ ει φιλοσ του καισαροσ πασ ο βασιλεα εαυτον ποιων αντιλεγει τω καισαρι ℵ ; εκ τουτου εζητει ο πειλατοσ απολυσαι αυτο οι δε ιουδαιοι εκρυγαζον λεγοτεσ εαν τουτον απολυσησ ουκ ει φιλοσ του κεσαροσ πασ ο βασιλεα εαυτον ποιων αντιλεγει τω καισαρι A ; εκ τουτου ο πειλατοσ εζητει απολυσαι αυτο οι δε ιουδαιοι εκραυγασαν λεγοντεσ αν τουτον απολυσησ ουκ ει φιλοσ του καισαροσ πασ ο βασιλεα εαυτον ποιων αντιλεγει τω καισαρι B ; εκ τουτου ο πειλατοσ εζητι αυτον απολυσαι οι δε ιουδαιοι εκραυγαζον λεγοντεσ εαν τουτον απολυσησ ουκ ει φιλοσ του καισαροσ πασ ο βασιλεα ποιων εαυτον αντιλεγει τω καισαρι W ; εκ του\του +ο πειλατοσ εζητει αυτο απολυσαι οι δε ιουδαιοι εκραυγασαν λεγοντεσ αν τουτον απολυσησ ουκ ει φιλοσ του καισαροσ πασ ο βασιλεα εαυτον ποιων αντιλεγει τω καισαρι U0001D513⁶⁶ ; εκ του\του +ο πειλατοσ εζητει αυτο απολυσαι οι δε ιουδαιοι εκραυγασαν λεγοντεσ εαν τουτον απολυσησ ουκ ει φιλοσ του καισαροσ πασ ο βασιλεα εαυτον ποιων αντιλεγει τω καισαρι U0001D513⁶⁶c ; Ἐκ τούτου ἐζήτει ὁ Πιλάτος ἀπολῦσαι αὐτόν: οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἔκραζον, λέγοντες, Ἐὰν τοῦτον ἀπολύσῃς, οὐκ εἶ φίλος τοῦ Καίσαρος: πᾶς ὁ βασιλέα ἑαυτὸν ποιῶν ἀντιλέγει τῷ Καίσαρι. KJTR, RP ; Ἐκ τούτου ἐζήτει ὁ Πιλάτος ἀπολῦσαι αὐτόν· οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἔκραζον, λέγοντες, Ἐὰν τοῦτον ἀπολύσῃς, οὐκ εἶ φίλος τοῦ Καίσαρος· πᾶς ὁ βασιλέα αὑτὸν ποιῶν, ἀντιλέγει τῷ Καίσαρι. ST ; ἐκ τούτου ὁ Πειλᾶτος ἐζήτει ἀπολῦσαι αὐτόν· οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἐκραύγασαν λέγοντες Ἐὰν τοῦτον ἀπολύσῃς, οὐκ εἶ φίλος τοῦ Καίσαρος· πᾶς ὁ βασιλέα ἑαυτὸν ποιῶν ἀντιλέγει τῷ Καίσαρι. WH (substitution)