Ἐπιγνόντες δὲ ὅτι Ἰουδαῖός ἐστιν, φωνὴ ἐγένετο μία ἐκ πάντων, ὡς ἐπὶ ὥρας δύο κραζόντων, “Μεγάλη ἡ Ἄρτεμις Ἐφεσίων!”
ως ] επιγνοντεσ δε οτι ιουδαιοσ εστιν φωνη εγενετο μια παντων ωσ επι ωρασ δυο κραζοντων μεγαλη αρτεμισ εφεσιων D ; επιγνοντεσ δε οτι ιουδαιοσ εστιν φωνη εγενετο μια εκ παντων ωσ επι ωρασ δυο κραζοντεσ μεγαλη η αρτεμισ εφεσιων ℵ ; επιγνοντεσ δε οτι ιουδαιοσ εστι φωνη εγενετο μια εκ παντω ωσ επι ωρασ δυο κραζοντεσ μεγαλη η αρτεμισ εφεσιων A ; επιγνοντεσ δε οτι ιουδαιοσ εστιν φωνη εγενετο μια εκ παντων ωσει επι ωρασ δυο κραζοντων μεγαλη η αρτεμισ εφεσιων μεγαλη η αρτεμισ εφεσιων B ; ἐπιγνόντων δὲ ὅτι Ἰουδαῖός ἐστι, φωνὴ ἐγένετο μία ἐκ πάντων ὡς ἐπὶ ὥρας δύο κραζόντων, Μεγάλη ἡ Ἄρτεμις Ἐφεσίων. ST ; ἐπιγνόντες δὲ ὅτι Ἰουδαῖός ἐστιν φωνὴ ἐγένετο μία ἐκ πάντων ὡσεὶ ἐπὶ ὥρας δύο κραζόντων Μεγάλη ἡ Ἄρτεμις Ἐφεσίων. WH (substitution)